JURA KRAKOWSKO-CZĘSTOCHOWSKA

Wyżyna Krakowsko-Częstochowska nazywana inaczej Jurą Krakowsko-Częstochowską, to wąski pas wzniesień nielicznie przekraczających wysokość 500 m. n.p.m., zbudowanych głównie ze skał wapiennych. Najprościej rzecz ujmując Jura rozpościera się między Krakowem i rzeką Wisłą na południu, a Częstochową na północy.

Te najbardziej dominujące na Wyżynie skały pochodzą z okresu jurajskiego ery mezozoicznej. Stąd też popularna nazwa wyżyny. Wówczas to z resztek roślin i zwierząt powstały różne odmiany wapieni.

Jura to kraina mnóstwa ostańców, baszt i ambon skalnych, wąskich przełomów rzecznych a także wielu jaskiń, co ma oczywiście związek z budową geologiczną terenu.

Najwyższymi wzniesieniami na Jurze są Góra Zamkowa (515 m. n.p.m.), oraz Grodzisko (513 m. n.p.m.) położone w bezpośredniej bliskości Krakowa.

Zachodnią i północną część Jury odwadniają rzeczki i potoki spływające do Warty, wody ze wschodniej części zbiera Pilica i jej dopływy, natomiast południową część odwadniają rzeczki bezpośrednio wpadające do Wisły jak Przemsza, Rudawa, Prądnik czy Dłubnia wraz z dopływami.

Władysław Szafer, światowej sławy botanik, już przed wojną czynił starania o to by objąć ochroną prawną wartościowe tereny położone wzdłuż Doliny Prądnika. Ostatecznie udał się to w 1956 roku. Utworzony został wtedy Ojcowski Park Narodowy, obejmujący oprócz Doliny Prądnika także Dolinę Sąspówki.

O atrakcyjności tego terenu świadczy różnorodność i bogactwo świata roślinnego i zwierzęcego, bogactwo form skałkowych a także pięknie osadzone i znakomicie zachowane w jurajskim krajobrazie zabytki historii. W 1981 roku powstał Zespół Jurajskich Parków Krajobrazowych. W jego skład wchodzi obecnie 6 parków krajobrazowych, na terenie których utworzono kilkanaście rezerwatów przyrody.