|
Jednym z dwóch drewnianych kościołów na Orawie, jest kościół Św. Jana Chrzciciela w Orawce. Zarazem jest to najstarsza na tym terenie katolicka świątynia. Jako datę ukończenia budowy podaje się rok 1659.
Inicjatorem powstania świątyni był ks. Jan Szczechowicz, wybitny działacz i krzewiciel katolicyzmu na Orawie. Wspomnieć tu należy o ówczesnych właścicielach tej ziemi, mianowicie Thurzonach, którzy po przyjęciu protestantyzm, zmuszali swych poddanych do zmiany wiary. Jednak mieszkańcy Górnej Orawy, w większości Polacy, zdecydowani byli trwać przy wierze katolickiej.
W bryle kościoła wyróżniamy prezbiterium, nawę i wieżę, oraz dobudowaną na początku XVIII wieku, jako przedłużenie prezbiterium, murowaną kaplicę. Konstrukcja prezbiterium i nawy jest zrębowa, natomiast wieży słupowa. Dach jednokalenicowy nakrywa prezbiterium i nawę, natomiast dach w kształcie ostrosłupa, ozdobiony czterema wieżyczkami w narożach nakrywa wieżę. Cały kościół, pomijając oczywiście murowaną kaplicę, obity jest gontem.
Najcenniejszym zabytkiem świątyni, jest wspaniała polichromia figuralno-ornamentalna. To swoista biblia pauperum, czyli biblia dla ubogich, ludowe przedstawienie scen z biblii. W większości są to sceny z życia Św. Jana Chrzciciela. Malowidła te powstały prawdopodobnie jeszcze za życia proboszcza Szczechowicza. Początkiem XVIII wieku powstały następne, w tym dość pokaźna galeria postaci świętych, w szczególności węgierskich. Z kolei na parapecie chóru, przedstawiono bardzo ciekawie dziesięć przykazań. Dla ówczesnych, niepiśmiennych mieszkańców wiosek, był to najlepszy katechizm. Wystroju wnętrza dopełniają ołtarze barokowe i późnobarokowe, a także XVII - wieczne organy.
|
![]() |