STARY SĄCZ Kościół Św. Trójcy i Św. Klary

Jednym z najstarszych zabytków sakralnych na Ziemi Sądeckiej jest kościół Św. Trójcy i Św. Klary w Starym Sączu.

Początki budowy miały miejsce jeszcze za życia Św. Kingi a więc pod koniec XIII wieku, dalsze prace prowadzono jeszcze przez kilkadziesiąt lat. W wyniku późniejszych wielokrotnych remontów i przekształceń, kościół zatracił jednolite cechy gotyckie. Nie oznacza to jednak, że zatracił je zupełnie.

Wręcz przeciwnie, odnajdziemy tu sporo architektonicznych detali świadczących o gotyckim rodowodzie budowli.

Kościół jest budowlą podzieloną na trójbocznie zamknięte prezbiterium i nieco szerszą nawę, przy czym trzy (zachodnie) z pięciu przęseł nawy, podzielone są na dwie kondygnacje. Na poziomie dolnym znajduje się pomieszczenie dawnego kapitularza, natomiast górną część zajmuje oratorium zakonne wraz z chórem.

Budowla posiada piękne, gotyckie sklepienia krzyżowo-żebrowe, z tym że pochodzą one z różnych okresów. Prezbiterium i niektóre części nawy podparte są szkarpami pomiędzy którymi znajdują się wąskie, ostrołukowe okna zakończone pięknymi maswerkami.

Fasada kościoła zwieńczona jest barokowym szczytem z pocz. XVII wieku. Figury Św. Kingi i Bolesława Wstydliwego umieszczone we wnękach, rozdziela sporych rozmiarów płaskorzeźba Trójcy Świętej. Naszą uwagę zwróci z pewnością piękna wieżyczka na sygnaturkę, zaprojektowana przez Franciszka Placidiego w 1767 roku.

Wnętrze kościoła wręcz urzeka bogactwem. Ołtarz główny z 1699 roku, oraz ołtarze boczne są dziełem włoskiego artysty Baltazara Fontany. Obraz w ołtarzu głównym przedstawia Trójcę Przenajświętszą i Świętych: Kingę, Franciszka, Jana Chrzciciela, Piotra i Pawła.

Wspaniałym i niespotykanym dziełem jest ambona pochodząca z 1671 roku, bogato zdobiona, przedstawiająca Drzewo Jessego, czyli inaczej drzewo genealogiczne Chrystusa i Maryi. Z piersi Jessego wyrastają dwa konary winnego krzewu. Na nich umieszczone są figury dwunastu królów z rodu Dawida.

Od południa do korpusu kościoła przylega kaplica Św. Kingi z XIV wieku, otwarta na nawę dużym oknem, lecz odgrodzona ozdobną kratą z XVII wieku. Znajduje się tu ołtarz z posągiem Św. Kingi ( ok.1470 r.), oraz srebrna trumienka gdzie umieszczono jej relikwie. Przy kaplicy od zachodu tzw. Konfesjonał, nad nim kaplica Loretańska.