Muszyna

Malownicze miasteczko, położone w Beskidzie Sądeckim, nad Popradem i jego dopływem Muszynką. Pierwsze wzmianki o Muszynie pochodzą z początku XIII wieku.

Od 1288 roku, istniało tzw. państwo muszyńskie. Wtedy to, krakowski scholastyk Wysz Niegowidzki, zapisał w testamencie krakowskiemu biskupowi Pawłowi z Przemiankowa Muszynę i Świniarsko. Odtąd aż do rozbiorów, z krótką przerwą przypadającą na połowę XIV wieku, dobra te należą do biskupów krakowskich.

Utrzymywali oni własne wojsko, prowadzili odrębną politykę sądowniczą. Prawa miejskie nadał Muszynie Kazimierz Wielki około połowy XIV wieku.
 

Jeden z długich grzbietów odchodzących od Jaworzyny Krynickiej w Beskidzie Sądeckim, kończy się urwistym zboczem opadającym wprost do Popradu. Na szczycie tego wzgórza zwanego „Basztą”, istniał kiedyś zamek. Dziś pozostały po nim tylko ruiny. Zamek ten wybudował Kazimierz Wielki, na miejscu wcześniej istniejącego, drewnianego gródka. Zamek w głównej mierze stanowił siedzibę biskupów „państwa muszyńskiego”. Został zniszczony w 1474 roku, w wyniku walk prowadzonych przez polskiego króla Kazimierza Jagiellończyka z królem węgierskim, Maciejem Korwinem. Później został odbudowany, ale w sumie na krótko. Od czasów wojen szwedzkich popadał w coraz większą ruinę.
 

Warto zwiedzić w Muszynie murowany kościół Św. Józefa, z końca XVII wieku. O pierwotnej funkcji obronnej kościoła, świadczą otwory strzelnicze w kondygnacji strychowej.

Powszechnie znane są muszyńskie wody zdrojowe, zresztą miasto posiada status uzdrowiska. Z Muszyny różnymi szlakami można udać się w pobliskie góry Beskidu Sądeckiego, m.in. zielony wyprowadzi nas na Jaworzynę Krynicką. Blisko stąd również do dwóch dużych ośrodków narciarskich. Pierwszy na wspomnianej Jaworzynie, drugi to wciąż rozbudowywana stacja w Wierchomli.