Szczyrzyc

Miejscowość położona jest w dolinie Stradomki w Beskidzie Wyspowym, w jego zachodniej części, u podnóża góry Ciecień.

Dzieje Szczyrzyca od początku związane są z zakonem Cystersów, który osiadł tu w połowie XIII wieku, porzucając przy tym Ludźmierz.
 

Pobyt zakonników w Szczyrzycu datuje się od 1234 roku. Od początku Cystersi zabrali się za kolonizowanie terenów, szczególnie nasiliło się to za czasów Kazimierza Wielkiego. Na czas rozbiorów, mnisi musieli opuścić Szczyrzyc, dopiero po odzyskaniu niepodległości przywrócono klasztorowi dawną rangę. Ważną gałęzią działalności Cystersów, było nauczanie. Od XVIII wieku, istniała przy klasztorze mała szkółka. Pod koniec XIX wieku, uczęszczał do niej Władysław Orkan.
 

Kościół i klasztor Cystersów, to najważniejsze zabytki Szczyrzyca. Kościół wybudowano w 1620 roku, na miejscu poprzedniego, z którego zachował się gotycki portal. Wnętrze kościoła barokowe. Klasztor, przylegający do kościoła, powstał w XVII wieku. Zbudowany na planie kwadratu z wirydarzem wewnątrz, oraz wieżą zegarową z XIX wieku. W jego skład wchodzi także dom Opata z XVI wieku, w którym urządzono nieduże muzeum. W pobliżu klasztoru zabudowania dawnego browaru.
 

Będąc w Szczyrzycu nie sposób nie podjechać pod słynną wychodnie skalną „Diabli Kamień”. Znajduje się ona nieco powyżej drogi ze Szczyrzyca do Raciechowic, przy czarnym szlaku, który ze Szczyrzyca wyprowadza nas na długi grzbiet między górami Ciecień i Grodzisko. Skała ma kilkadziesiąt metrów długości. Wysokość natomiast dochodzi do 20 metrów. Obok pustelnia. Ze Szczyrzyca bezpośrednio na Ciecień prowadzi zielony szlak.